Even voorstellen

Mijn naam is Madelijn van Tiel, geboren op 14-04-1981 in Den Haag. Al van kleins af aan ben ik paardenfan. Toen ik 8 jaar was ben ik begonnen met rijden. Toen ik 13 jaar was begon ik met het verzorgen en rijden van paarden van anderen. Ik was hele dagen op stal te vinden.

Toen ik 18 werd kreeg ik mijn eerste eigen paard, een Paint Horse merrie van 2,5 jaar, genaamd Hunks Lil Scooter. Ze kwam rechtstreeks uit Texas. In 2006 werd haar zoon geboren, Scoots Can Dee Bar, stalnaam Plop. Hij was een sorrel tobiano gevlekte Paint Horse hengst en hij werd mijn volgende rijpaard. Met beide paarden was ik actief in de westernsport. 

Ik was intussen werkzaam op de manege waar ik met mijn paarden stond en ik heb in 2007 mijn instructeurs-diploma gehaald voor het western rijden in Deurne. Scooter kreeg helaas op jonge leeftijd problemen met haar gewrichten en is, na 5 jaar alle mogelijke dierenartsen bezocht te hebben, met vervroegd pensioen gegaan. Met Plop zou ik het helemaal anders gaan doen, ik wilde tenslotte lang plezier van hem hebben. Helaas pakte dit heel anders uit.

Plop liet vreemd gedrag zien tijdens het rijden, hij staakte, wilde één bepaalde kant niet op en had zijn mond open tijdens het rijden. Zodoende zijn we op zoek gegaan naar de oorzaak en hebben ook voor hem alle mogelijke specialisten erbij gehaald, van zadelpasser tot druppelaar. Helaas bleef het gedrag bestaan.

Uiteindelijk las ik op internet iets over rechtrichten en trainen vanuit balans, hierop heb ik direct een afspraak gemaakt. Na een aantal trainingen had ik weer een blij paard, die weer zin had in zijn werk, geen raar gedrag meer vertoonde en zijn lijf veel beter gebruikte dan hij ooit gedaan had. Helaas was de blijdschap van korte duur: Plop werd kreupel. Vele onderzoeken verder en uiteindelijk een CT-scan, om de problemen goed in beeld te brengen, bleek de schade al te groot. Plop werd niet meer beter en in juni 2015 heb ik helaas afscheid van hem moeten nemen. Plop is 9 jaar geworden! 

Doordat zijn lichaam jarenlang verkeerd belast is en hij constant heeft moeten compenseren voor de disbalans, is Plop ernstig overbelast geraakt. Voor mijn paarden was het te laat, maar ik was vast van plan hier een positieve les uit te leren. Ik ben de opleiding gaan volgen tot revalidatie-trainer bij Equicare-Plus. Deze opleiding leert je hoe je paarden een goed bewegingspatroon aan kunt te leren na een blessure, maar zeker ook hoe je die blessures kunt voorkomen.

In 2015 ben ik deze opleiding begonnen en in 2016 heb ik het eerste jaar succesvol afgerond. In mei 2017 ben ik vervolgens gestart met de masterclass bij Karin Leibbrandt, dit is een versneld privé-traject tot trainer/ instructeur op niveau 2 en 3. Ik volgde hiervoor wekelijks privé trainingen bij Karin Leibbrandt. 

De situatie met Plop, hoe verdrietig ook, heeft mijn ogen geopend hoe het anders kan en eigenlijk hoe het anders zou móeten, om de paarden zo lang mogelijk gezond te houden.

Bedankt mijn lieve jongen!!!!!