De Natuurlijk Scheefheid

Ieder paard is van nature scheef en elk paard heeft een voorkeurskant en -houding. Dit is vergelijkbaar met de links- of rechtshandigheid bij mensen.

Een paard heeft de voorkeur voor een zijdelingse buiging naar links of naar rechts in zijn lichaam, waardoor het paard meer gewicht op het rechter of het linker voorbeen heeft. Dit heet links gebogen of rechts gebogen.

Als we een paard gaan berijden, moet het paard ook nog eens ons gewicht dragen, wat hij vooral zal doen met dát voorbeen wat zijn voorkeur heeft. Het verschil tussen de voorbenen, qua dragen van gewicht, kan soms wel 100 kilo zijn! Hierdoor kunnen vroeg of laat vervelende blessures en zelfs chronische klachten/aandoeningen ontstaan. Denk daarbij aan hoefkatrolontsteking en peesblessures.

Paarden zijn meesters in compensatie. Als prooidier kun je het je niet veroorloven om te laten zien dat je ergens pijn hebt. Pijn betekent zwakte en dat maakt je een makkelijk slachtoffer voor een roofdier. Dus als je ergens last van hebt, dan probeer je dat te compenseren ergens anders in je lijf, zodat het lijkt alsof het prima gaat! Intussen krijg je daar ook pijn en moet je weer wat anders verzinnen, net zo lang tot het écht niet meer gaat. Dan laat het paard echt zien dat het pijn heeft, maar dan kan het dus al te laat zijn. Denk hierbij aan ernstige blessures als artrose in de hals, kissing spines, problemen met het SI-gewricht, en rugklachten. Zaak om dus voortijdige signalen op te pikken die het paard ons geeft!

Een paard dat last heeft ten gevolge van zijn scheefheid laat dat vaak op 1 of meerdere manieren zien:

  • Je paard wil één kant niet graag op

  • Je paard staakt, bokt, steigert of laat ander “ongewenst gedrag” zien

  • Je paard schiet er soms vandoor zonder duidelijke aanleiding

  • Je hebt ongelijke aanleuning

  • Je paard loop voor of achter kort

  • Je paard kauwt te veel op het bit of is aan het tandenknarsen

  • Je paard kantelt zijn hoofd

  • Je paard wil 1- of meerdere kanten niet opbuigen

  • Je paard is heel sterk op één teugel

  • Je paard zwiept overmatig met zijn staart

 Aan het lichaam van het paard zijn ook een aantal kenmerken zichtbaar die ten grondslag liggen aan de natuurlijke scheefheid:

  • Het scheef dragen van de staart

  • Ongelijke bespiering van de linker- en rechter schouder

  • Scheefstand van het bekken

  • Ongelijke hoeven, een steile en een platte hoef

  • Overmatige bespiering van de onderhals

  • Arme bespiering in de bovenlijn

  • Holle rug en soms een opbolling in de lendenen

Conclusie is dus dat wij, als wij willen blijven paardrijden, ons paard lichamelijke schade kunnen toebrengen, als we zijn natuurlijke scheefheid niet corrigeren. Dit plaatst ons voor een grote verantwoordelijkheid, namelijk: het paard zo trainen dat hij symmetrisch(er) wordt.

Als het paard eerst leert ons gewicht en dat van hemzelf, meer te verdelen over alle 4 z’n benen en vervolgens de kracht opbouwt om meer gewicht naar de achterhand te verplaatsten, verkleinen we de kans op blessures, verlengen we het paard z’n levensduur en dus het plezier en de samenwerking met het paard.

Als ons paard klachten heeft, kunnen we er elke mogelijke behandelaar op inzetten, maar als we het paard vervolgens niet op de correcte manier trainen, zijn de klachten zo weer terug. Andersom is het ook zo, dat je kunt trainen tot je een ons weegt, als je paard lichamelijk niet in staat is jou te geven wat vraagt, dan kom je geen stap verder.

Daarom is de combinatie van factoren zo belangrijk. Een goed management rondom het paard betekent de juiste behandelaars, om het paard lichamelijk goed in zijn vel te houden en de juiste training om hem soepel en sterk te maken, zodat hij ons kan dragen. Daarnaast natuurlijk goed passend tuig, een goede bekapper/hoefsmid, op tijd naar de tandarts en een ruiter die goed in balans op z’n paard zit, zodat hij/zij het paard zo min mogelijk in de weg zit.

Dit alles maakt dat we het paard optimaal kunnen begeleiden in zijn prestatie